Geschiedenis

Geschiedenis CFM

Op 9 oktober 1929 werd Wayman Mitchell geboren, in een wereld van economische depressie en leegloop van kerken. Hij groeide op in Prescott, Arizona, en in zijn jeugd groeide hij op in een gebroken gezin. Na zijn diensttijd trouwde hij met zijn vrouw Nelda en nadat hun eerste kind aan een longontsteking was overleden, zetten beiden hun eerste aarzelende stappen richting God. Dit wed al gauw een sleur en pas toen Mitchell op zijn geloof werd aangevallen door een Mormoon

realiseerde hij zich zijn eigen verantwoordelijkheid in het kennen van Gods Woord. Toen hij daarop de bijbel ging bestuderen, ontdekte hij de verlossende kracht van het bloed van Jezus Christus. Tijdens een kerkdienst in 1955werd Mitchell na een bekeringsgebed vervuld met de heilige Geest en hij begon, net als de apostelen op de pinksterdag, in andere tongen te spreken. Dit was een geheel nieuwe en overweldigende ervaring voor hem, want het feit dat hij bijna niets wist over de heilige Geest en het spreken in tongen, bewees dat God met hem aan het werk was. Op dat moment kreeg hij een profetie over dat God zou gaan bewegen “in de landen van de wereld en de eilanden van de zee”. Na deze dienst was Mitchell niet meteen de man van de grote opwekkingsbeweging, hij stopte de eerste maanden zelfs niet eens met roken. Maar God was met hem aan het werk. Zijn roeping om te preken kwam korte tijd daarna en toen hij met zijn voorganger daarover sprak, gaf deze hem het advies naar een bijbelschool te gaan. Toen Mitchell op de bijbelschool kwam, bleek dat helemaal niet hetgeen te zijn wat hij zich ervan had voorgesteld. In plaats van er te leren hoe je zondaren tot bekering brengt, kreeg hij allerlei bestuurlijke theorieën en religieuze doctrines voor zijn kiezen. Het was zelfs zo erg dat velen in de faculteit van de school neerkeken op Goddelijke genezing, de gaven van de heilige Geest en de opwekkingsbediening. Uiteindelijk kreeg hij op de school wel een fundamentele kennis van Gods woord, maar praktisch was hij onvoorbereid op de dagelijkse realiteit van het leven.

Na de bijbelschool kreeg Mitchell zijn eerste bediening als jeugdpastor van een kerk in Phoenix. Het enige wat hij daar bereikte, was dat de religieuze mensen woedend werden, omdat hij tegen de jeugd preekte over zonde. En dat nog wel in bijzijn van hun vriendjes. Gelukkig kwam er snel een aanbieding om een kerk over te nemen in het plaatsje Wickenburg, een kerk met een problematisch verleden. Hier leerde hij veel dingen van evangelisten en andere pastors over het krijgen van opwekking en hij ontdekte geestelijke waarheden die sleutels bleken te zijn voor kerkgroei. Na de kerk werd Mitchell van de ene 'probleemkerk' naar de volgende gestuurd, elke

keer om het puin te ruimen. De leiding van het kerkgenootschap zag hem als een ‘boertje’ die ze nooit een volwaardige kerk zouden geven, maar die wel goed genoeg was problemen op te lossen die door anderen waren veroorzaakt. En met de tijd kreeg Mitchell een andere visie dan de leiding. Hij voelde absoluut geen verplichting om de ‘gevestigde machten’ te plezieren en hij kwam er achter dat programma’s niet de manier zijn om mensen te winnen. De leiding was altijd gefocust geweest op dingen als zondagsschool en christelijke kampen, maar Mitchell zag dat dit niet meer was dan ondersteuning van de kerk, niet het middelpunt van de bediening. Ook het principe om jonge mannen naar de bijbelschool te sturen, werd spoedig door Mitchell herzien. Een paar mannen die vurig begeerden om iets voor God te kunnen betekenen, kwamen uitgeblust en geestelijk dood van de bijbelschool terug. Vanaf dat moment besloot Mitchell de mannen zelf te trainen in de praktijk. Toen werd Mitchell een andere ‘probleemkerk’ aangeboden en in 1970 nam pastor Wayman Mitchell deze kleine kerk over in Prescott, Arizona. Deze kerk van 35 mensen had daarvoor vele problemen doorstaan, maar Mitchell vond hier mensen die zich bruikbaar opstelden en naar zondaren wilden uitreiken. 

Geschiedenis in Nederland

De open deur in Nederland was er in 1978 in de vorm een kleine bijbelstudiegroep in Steenwijk. De groep bestond uit ongeveer 30 personen en verlangde naar een pastor. Één van de discipelen nam toen de leiding op zich. Mitchell steunde hem in het bouwen van de kerk en haalde hem regelmatig over naar de halfjaarlijkse bijbelconferenties die in Prescott werden gehouden. Zo werd de visie van de CFM in de Nederlandse fellowship ingeplant. De

kerk verhuisde vervolgens naar Zwolle en begon daar te groeien. Uiteindelijk was ook deze kerk sterk genoeg om mannen uit te sturen naar andere steden. Daarnaast nam evangeliegemeente De Deur in Nederland ook de verantwoordelijkheid op zich voor een halfjaarlijkse bijbelconferentie. Op dit moment heeft De Deur in Nederland ongeveer 50 kerken. Buiten Nederland heeft de Nederlandse fellowship diverse kerken in Zuid-Afrika, China, Peru, Suriname, Curacao, St. Maarte, Rwanda, Portugal, Slowakije, Tsjechië en Aruba. 

De CFM-kerken in Nederland dragen de naam “Evangeliegemeente De Deur”. Mensen komen niet naar Evangeliegemeente De Deur omdat ze deze kerk leuker vinden dan andere kerken. Ze komen omdat ze door de prediking in een persoonlijk contact met Jezus Christus zijn gebracht, en omdat De Deur nog steeds vasthoudt aan de visie en opdracht om het evangelie te verkondigen door middel van discipelschap, evangelisatie op straat, muziek, drama, en het uitsturen van echtparen in het zendingsveld.

Geschiedenis evangeliegemeente De Deur in Schiedam

Evangeliegemeente De Deur in Schiedam is ontstaan in 1996. Toen werd een echtpaar uitgestuurd op een halfjaarlijkse bijbelconferentie in Zwolle. Dit echtpaar was afkomstig uit Amersfoort. De eerste mannen en vrouwen kwamen bij bijbelstudies in een woonkamer en in Schiedam vulde de kerk zich met mensen. Al spoedig werden er diensten gehouden in een schoolgebouwtje. Vanwege de snelle groei kon al snel het huidige pand aan de Westfrankelandsestraat betrokken worden. Jan en Irin Veenstra namen deze kerk over in 2002. De kerk groeide in aantal en in volwassenheid. Iedereen jaar konden er teams naar het buitenland gestuurd worden om kerken daar te helpen. In juli 2009 werd de kerk overgenomen door Etienne en Frony de Sain. 7 jaar later werd pastor de Sain in augustus 2016 opgevolgd door Johan en Margreet Houtman. Slechts voor 1½ jaar, omdat zij wegens omstandigheden de kerk in Breda over moesten nemen in april 2017. De kerk in Schiedam werd over genomen door oude bekenden, namelijk Jan en Irin Veenstra.

Ons kerkgebouw - van stokerij naar kerk

Alle activiteiten van vinden plaats in het historische pand aan de Westfrankelandsestraat 10 in Schiedam. Vroeger werd dit pand uit 1774 gebruikt als jeneverstokerij. Schiedam bezat vroeger tegelijkertijd vele jeneverstokerijen en kerken, het werd ook wel genoemd “Het Zwarte Nazareth”. Al vele jaren is de drankproductie in Schiedam minimaal en bijna alle stokerijen kregen een andere bestemming. Zo ook het gebouw aan de Westfrankelandsestraat 10, het wordt nu gebruikt als huis van God door Evangeliegemeente De Deur. Met zijn uitnodigende brede entree en zijn kleinere hooggeplaatste ramen, waar lang geleden geen glas maar houten luiken zaten, zo typisch voor een stokerij annex opslagplaats.Van jeneverstokerij tot Evangeliegemeente, waar mensen worden veranderd door Jezus. Voor wie een nieuw leven zoekt, is God namelijk in staat, niet alleen bestemmingen van gebouwen met hun functie’s te veranderen, maar vooral die van de mens. Deze wijziging van bestemming spreekt tot de verbeelding. Het verleden van vele mensen die nu naar onze kerken komen was kapot gemaakt door drank. Fantastisch om mensen binnen te zien komen en vervolgens veranderd te zien door Jezus Christus. Onze bovenzolder, doet ook helemaal denken aan de bekende bovenzaal uit de bijbel in Handelingen, waar allen samenkwamen. Maar hier worden dorstige mensen vervuld met Gods Geest, om vervolgens een nieuw leven te starten. Wie voor het eerst binnenkomt, ziet niet echt pracht en praal, daar doen wij niet zoveel aan. Maar waar wij wel aan doen is Jezus Christus bekend maken. Wij stoken het geestelijke vuur en laten u proeven in dit toch wel knusse monumentale pand.